بیچاره زادگاهم
بیچاره زادگاهم
اگرحاکمیت نتواند جلوی مهاجرت بیشتر روستائیان به حاشیه شهر‌ها را بگیرد، امنیت و اقتصاد کشور با خطر جدی مواجه خواهد شد.
یقیناً جلوگیری مهاجرت از روستا به حاشیه شهر‌ها با شعار ممکن نیست.
مسئولین و مقامات در رده‌های مختلف باید بجای شعاردادن بفکر اقدام عملی برای تأمین شغل، درآمد و زندگی بهتر از حاشیه شهر‌ها برای اهالی روستا‌ها باشند.
روستای معموری از بلوک درب قاضی بخش مرکزی شهرستان نیشابور زادگاه بزرگمرد تاریخ جهان، حکیم عمر خیام نیشابوری، در مرکز چند روستای منطقه واقع شده بطوری که اگر روستای معموری، آباد و تقویت شود روستا‌های اطراف نیز تقویت خواهند شد.
تقویت روستا و روستائیان حتماً حمایت و حضور مسئولین در روستا‌ها را طلب می‌کند، پس از قول و قرار مسئولین شهرستان نیشابور مبنی برحضور در مراسم بزرگداشت خیام، اهالی روستای معموری و روستا‌های اطراف تلاش کردند در روز ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۲ با هزینه شخصی برنامه‌ریزی لازم را برای برگزاری باشکوه و جامع مراسم و استقبال از مسئولین شهرستان انجام داده و از اهالی روستا‌های منطقه نیز دعوت کرده بودند؛ اما متأسفانه مسئولینی که قول حضور در مراسم را داده بودند حاضر نشدند به قول خود عمل کرده و مردم روستای معموری و روستا‌های اطراف را خوشحال کنند، با این وجود حضور بخشدار مرکزی و معاون مدیر کل میراث فرهنگی استان و چند مقام دیگر از مسئولین اداری و انتظامی شهرستان باعث شادی و دلگرمی روستائیان حاضر در مراسم شد.
ولی همه سؤال می‌کردند چرا فرماندار و دو نماینده مجلس در مراسم حضور ندارند و می‌گفتند حتماً به دلیل نامناسب بودن جاده ده کیلومتری روستا نگران جان خود بوده‌اند.
قلم نیز سؤال می‌کند آیا بهتر نبود بحای نیامدن، به فکر مناسب‌سازی جاده چندین روستای واقع در مسیر معموری می‌بودند؟
نوشته که به اینجا که رسید باردیگر یاد یادداشت سال‌ها قبل قلم تحت عنوان بیچاره زادگاهم افتادم.
محمدحسین روشنک
۳۰اردیبهشت۱۴۰۲
